لأصممتني ، و عصيتك بيدي و لو شئت و عزّتك لكنعتني ، و عصيتك برجلي و لو شئت و عزّتك لجذمتني ، و عصيتك بفرجي و لو شئت و عزّتك لعقمتني ، و عصيتك بجميع جوارحي الّتي أنعمت بها عليّ ، و ليس هذا جزاؤك منّي . « پروردگارا ! تو را با زبان خود عصيان كردم و اگر مىخواستى ، به عزت خودت سوگند مرا لال مىكردى ، و تو را با چشم خود عصيان نمودم و اگر مىخواستى ، به عزت خودت سوگند مرا نابينا مىنمودى ، و تو را با گوش خود عصيان كردم و اگر مىخواستى ، به عزت خودت سوگند مرا كر مىساختى ، و تو را با دست خود عصيان كردم و اگر مىخواستى به عزت خودت سوگند آن را فلج مىنمودى ، و تو را با پاى خود عصيان كردم و اگر مىخواستى ، به عزت خودت سوگند آن را قطع مىكردى ، و تو را با فرج خود عصيان كردم و اگر مىخواستى ، به عزت خودت سوگند مرا عقيم مىنمودى ، و تو را با همهء جوارحم كه آنها را به من انعام كردى ، عصيان كردم و جزاى تو از طرف من اين نيست ( شايسته نيست كه در ازاى اين همه نعمت چنين عمل كنم » . سپس هزار مرتبه مىگفت : العفو العفو . آن‌گاه گونهء راست خود را به زمين چسبانيده ، سه مرتبه با صداى حزين